Ellerinle ördüğün kelimelerimle yıkamadığım...

Aldırmam bana gülüp geçen dalgalara,kanatlarını yüksek sesle çırpan kuşlara. Aldanmam aldatmaya çalışanlara. Kaybolurum bazen dipsiz, zifiri karanlıklarda, çok geçmez çıkarım yine ortaya. Üzülmem artık olmayan çarelerime, üzülmem beni bırakıp gidenlere. Alışırım yalnızlıklarıma, aldırmam acınası bakışlara, içten yakarışlara. Süslü isimler bulurum yine kendime, çekip giderim arada, ama uzun olmaz geri dönüşlerim. Hatırlarım bazen olmayan geçmişimi. Yazılmamış kaderime ağlarım bazen dökülmeyen gözyaşlarımla. Ve bir geminin  

sireninde çınlar Tanrıya yakarışlarım. Kaybettiğim zamanlarda kafamı duvarlarına vuruşlarım. Ellerinle ördüğün kelimelerimle yıkamadığım duvarlarına çarparım her yanıma gelişinde. Karaya vurmuş, mevsimi gelmeden avlanan balıklart gibi olurum her seferinde. Kanarım sana yinede aldanırım bilsem de gelmediğini. Umutlarım var  benim, kimseye  el sürdürmediğim hayallerim. Kışları yakıp evimi ısıttığım ucu ıslak isteklerim. Ve birde meleklerim , ricalarımı ikiletmeyen asla diretmeyen, yanımdan ayırmadığım. İsyanımı,dualara çeviren, yalnızlıklarımı yarınlara. Dönüp bakmam geçmişe üzülmemek için her seferinde. Kaybolur, silinir hatıralarım üzerini olmayan kabuslarımla örttüğümde. Dilerim olur, dilerim olmaz kendimden bilirim çıkmazlarımı. Mutluluklarımı meleklerimden, çaresizliklerimi senden, kaybolmuşluğumu yazılmamış kaderimden...