Masum değiliz ki hiç birimiz...

Cümlelerinin olmayan kelimelerinden korkuyorsun sen, sahip olmadan kaybettiğin sevdandan, oysa kaçtıkça kaybolucaksın, kayboldukça.. Uçuruma kendi kendini sürükleme, daha yararlı bir şey yap.. Uçuruma düşüceğine göğe tırman mesela.. Kaybolma, kaybettir... Her zaman kazanmak zorunda değilsin, bazen kaybet, bırak başarısızlığını konuşsunlar.. Susturma bile kimseyi dönüp bakma ardına, bırak seni konuşsunlar.. İşe yaramazlığını dolasınlar dillerine, çaresizliğine kafa yorsunlar.. Bırak sen yapıcağına onlar yapsınlar.. Bazen sende işe yaramaz birine tutul, bazen anlamsız olsun yaptığın her şey.. kurduğun her cümle.. bırak yaptığın anlamsız şeyleri konuşsunlar.. bırak arkandan küfür kafir atıp tutsunlar.. Sen olmayan hikayeler uydur yine, kayıp zamanların arasından yaşanmayan masallar anlat.. Bırak işlediğin günahları konuşsunlar, kendi yaşadıklarını unutup, hayatının namussuzluğuna sövüp dursunlar, bırak hayatındaki savaş dursun önce, önceki sulh kendinle.. sonra kalemi onlara bırak elinden.. Çünkü, zaten.. Masum değiliz ki hiç birimiz..